Proiektua ernaitzen hasi zenetik arreta berezia jarri zen geltokien diseinuan eta arkitekturan. Arreta berezia ez zen estetika hutsera mugatzen, funtzionaltasunari eta bidaiarien ongizateari ere begiratzen baitzitzaien.
Sir Norman Fosterren taldeari Bilboko metroaren leize moduko lurpeko geltokiak definitzeko eskatu zitzaion. Bilboko metroa zehazteko orduan oso eragin positiboa izan duen ideia matrizea dago, arkitektura eta ingeniaritza uztartzea, hain zuzen.
Proiektuak 1998an trenbide Arkitekturaren Brunel saria
lortu zuen, osotasunean, eta Sarriko geltokiak sari berezia.
Leizearen tratamendua espazio handia da, 1609 metroko zeharkako ebaketa, non trenbideak, kaiak eta banaketako solairuarteak dauden.
Banaketako solairuarteetan instalazio eta zerbitzu guztiek bat egiten dute, txartel salmenta eta bulego zerbitzuak betetzen dira. Geltokietan espazio handia dago, eta bidaiariak ez du bere burua harrapatuta sentitzen, eta behar dituen zerbitzu guztiak erraz aurkitzen ditu.
Hiriaren multzora azaleratzen dena. Kaleko arkitektura da eta egintzarik bitxiena altzairu eta beirazko markesinak dira.
Zientzia eta Teknologia Ministerioak 2000ko azaroan metroaren eserlekuak egin zituen enpresari (Irungo Akaba) Industria Diseinuaren Estatuko Saria eman zion.

